Rozdział ósmy

Rozdział 8

Mike (Spikey Mikey)

Obudził mnie budzik na 5:00. Myślałem, że go zjem. Po 15 minutach rozbudziłem się na serio. Wstałem, podszedłem do okna i wrzasnąłem do Zee. Podeszła do okna i powiedziała:

-Już nie śpię, nie musisz się drzeć. Za jakieś pół godziny będę, idę się myć. Poza tym musze podręczny spakować.

-Dobra- okrzyknąłem. Też poszedłem się umyć, tyle, że mi to zajęło 15 minut, a nie pół godziny. Z braku nic nie robienia poszedłem znieść walizki i zrobiłem coś do jedzenia. Potem poszedłem do Zee zawołać ją na śniadanie. Powiedziała jeszcze żebym pomógł jej z czteroma walizkami, ale i tak ona wzięła trzy a ja jedną. Kiedy były już zniesione zaprosiłem ją na śniadanie. Gdy tak jedliśmy powiedziałem jej, że moja mama nas odwiezie na lotnisko. Wzięliśmy walizki i zapakowaliśmy do bagażnika, kiedy wyjeżdżaliśmy była 6:00, mieliśmy być 6:30 na lotnisku. Wreszcie dojechaliśmy na lotnisko, a dziewczyny już czekały. Zee i ja wyciągnęliśmy walizki z bagażnika. Przywitaliśmy się i poszliśmy na odprawę. Gdy popatrzyłem na zegarek była za pięć siódma, a o siódmej był samolot. Powiedziałem to dziewczynom, a one się poderwały i zaczęły mnie ochrzaniać za to, że im wcześniej nie powiedziałem. Śmiały się i ja też zacząłem. W końcu wsiedliśmy do samolotu. Ja usiadłem z Zee, a Katie z Sue. Po piętnastu minutach lotu Zee zaczęła wyciągać z podręcznej torby: laptopa, iPod’a, iPhon’a i do tego wszystkiego lustrzankę, którą swoją drogą Alex robiła piękne zdjęcia. Myślałem, że jeszcze deskę wyciągnie. Zacząłem się głośno śmiać, a ona zapytała:

- Co cię tak bawi?

- Nic. Myślałem, że jeszcze deskę wyciągniesz

- Nie, bo deskę mam w walizce.

Ja popatrzyłem na nią jak na świruskę, a ona zrobiła mi zdjęcie i wrzuciła na tt.

- Przecież wiesz, że nigdzie się bez niej nie ruszam. – powiedziała. Nie rozmawialiśmy już przez czas lotu. Byliśmy na miejscu o 19:00. Wzięliśmy taxi i pojechaliśmy na plaże do naszego domku. Gdy dojechaliśmy, aż dech mi zaparło. Rzeczywiście domek był niesamowity. Nie za duży, nie za mały. Kilka metrów dalej znajdowało się morze. Wszyscy wzięli swoje walizki, ale braliśmy je na raty. Kiedy wszedłem na górę było już ustalone kto gdzie śpi. Zee zajęła nam nie duży, ale przytulny pokuj. W rogu pokoju było małe biurko. Naprzeciwko łóżek była duża szafa, Zee już rozpakowywała walizkę. Katie i Sue miały podobny pokuj. Resztę dnia spędziliśmy na rozglądaniu się po okolicy.

***

no to jest obiecany rozdział

przyznam szczerze, że mi za bardzo nie podoba się ten rozdział ;c ale opinię pozostawiamy wam ;)

ogółem to to jest (że tak się wyrażę) pierdolenie o Szopenie ;/ Err.

Pozdrówki

Alex xx